บทที่ 4

“จงตามกุหลาบแดงอันเย้ายวน กลิ่นอบอวลเวทมนตร์หนทางชี้ โดยนางพญาพฤษภผู้ลับลี้ ร้อยมายาวิ่งรี่กลางพงไพร เส้นไหมแดงนำทางในม่านเงา ลอดพุ่มเนาแสงดาวพร่างสว่างไหว สู่เรือนเลี้ยงมื้อโอชาอยู่นั่นไง จงตามไป ตามบุปผาลอยคว้างนั่น”